Taboes in en rond het gezin

taboes in het gezin 2mpower Arianna Blokland hardinxveld

Taboes in en rondom het gezin.

Het zijn er nogal wat, taboes in en rondom het gezin. Dat je niet gelijk of niet altijd liefde voelt bij je kind, dat je eenzaamheid kan ervaren als je ouder bent geworden, dat je niet mag praten over miskramen, en vooral niet zeggen dat je minder gelukkig bent geworden sinds je kinderen hebt. Of…dat je spijt hebt van je ouderschap. En er zijn er vast nog veel meer. Vaak hebben ouders hierover zo verschrikkelijk veel verdriet, strijd en schuldgevoelens. En het zou helend kunnen werken wanneer er over gesproken mag worden.

Taboes zijn uitdrukkingsvormen van bepaalde morele waarden. Het zijn geboden of verboden geworden. Je biecht als dief ook je waar en daden niet op. Daar zitten gevolgen aan vast. Je wordt veroordeelt en krijgt detentie. En ja, stelen is niet goed en grenzen en regels zijn belangrijk voor een leefbare samenleving. In deze blog heb ik het over gevoelens en gedachten die we kunnen hebben en  waarmee we flink kunnen worstelen. Al kom je dan niet in detentie terecht bij één van de taboes in en rondom het gezin, veroordeelt voel je je al gauw. Misschien niet altijd door de ander, soms ook door jezelf. Laten we de taboes eens één voor één afgaan.

Dat je gelijk of altijd van je kind houden moet.
Het komt voor dat je niet of niet gelijk van je kind houd. Soms heeft dat tijd nodig om te groeien. Zeker bij vaders kan dat het geval zijn. Die hebben het kindje niet 9 maanden gedragen. Bij een postpartum depressie komt het vaak voor dat je weinig voelt voor je kindje.  Het komt ook voor in gezinnen dat er meer gehouden wordt van het ene dan van het andere kind.  Een gevoelig en moeilijk onderwerp waar nog maar heel weinig over gesproken wordt. Je kan daar flink mee worstelen, veel verdriet en schuldgevoelens over ervaren. Niet of minder houden van hoeft trouwens niet te betekenen dat je ook niet goed voor je kinderen zorgen kan.

Eenzaamheid in het ouderschap.
Kinderen zijn leuk en zorgen voor veel drukte om je heen, maar het zijn geen volwassenen. Het zijn niet je collega’s waarmee je een moeilijk vraagstuk probeert op te lossen. En daar waar je eerst misschien een druk agenda had waarin je veel bij vrienden en familie langs ging, zit je nu thuis te wachten tot de jongste zijn middagslaapje gehad heeft en zit je met de oudste met barbies te spelen. En hoe vaak hoor je jezelf niet zeggen. Ik bel je later wel even terug, mijn kind vraagt om aandacht etc. Ouderschap kan een drukke eenzame baan zijn.

Niet praten over miskramen.
De taboe heerst al in de eerste 3 maanden van je zwangerschap. 1 op de 3 vrouwen krijgt een miskraam. We “mogen” er niet over praten, maar we hebben er wel vaak verdriet van.  Verlies is rouw. En de ene zet zich hier makkelijker overheen dan een ander. De ene heeft de behoefte om dit in stilte te verwerken, de ander zou er graag over willen praten. Soms levert praten erover hele mooie vriendschappen op misschien wel met mensen waarvan je het juist niet verwacht had…

Dat je minder gelukkiger bent geworden.
Er is toch niets leukers aan dat lieve kleine baby’tje wat poept, plast, kotst en huilt. Wat op gezette tijden eet en slaapt, waardoor je nooit meer spontaan even (vooral dat even) de deur uit kan. Of die schattige peuter, die zo heerlijk zijn grenzen verkend en waarbij  jij je in die, o zo “leuke”, rol van politieagent bent geschoten.  Oke, ik heb dit is wel heel zwart/ wit geschreven. Maar het is een feit dat een kindje krijgen een life changing gebeuren is. Mannen zijn gemiddeld 7.5 jaar minder gelukkig en vrouwen gemiddeld liefst 15 jaar minder gelukkig*. Dus als dat zoveel voorkomt, waarom praten we er dan niet gewoon over?! Enne, niet gelukkig zijn, wil niet betekenen dat je niet van je kinderen houdt, dit geld ook voor de volgende taboe…

Spijt van het ouderschap.
Pas stond er in de volkskrant het artikel “Ja, vrouwen kunnen echt spijt hebben van hun moederschap”. Socioloog Orna Donath heeft onderzoek naar gedaan naar vrouwen die spijt hadden in het ouderschap in Israel en schreef hier een boek over. Harde kritiek kreeg Orna Donath over de onthullingen van vrouwen uit haar boek. De vrouwen echter waren opgelucht dat zij niet de enige waren die dit soort gevoelens hadden.

Van keuzes die maakt in je leven kan je spijt hebben. Het kan allemaal anders lopen dan verwacht. En zoals hierboven al geschreven is een kind in je leven een life changing dingetje. Hoe je er mee omgaat en wat je er mee doet dát telt. Je hebt als ouder nu eenmaal wel de verantwoording over en naar kind(eren) toe. Praten en herkenning vinden bij en met anderen kan zoveel negatieve gevoelens wegnemen, het kan helend werken. Misschien dat het probleem dan niet helemaal verdwijnt, maar misschien vinden je dan wel een weg om er positiever mee om te gaan en wat meer steun te ontvangen van de ander. En, als er nu ook geprobeerd wordt meer in te leven in de ander en niet gelijk met oordelen te komen, wordt er ruimte gegeven om met taboes naar buiten te komen. #SAMENINJEKRACHT

*Boek “Lastige kinderen? Heb jij even geluk.” Berthold Gunster
*Artikel volkskrant http://www.volkskrant.nl/opinie/ja-vrouwen-kunnen-echt-spijt-hebben-van-hun-moederschap~a4505205/

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*