Mama’s, gún jezelf een theemomentje.

Blog mama's, gún jezelf een theemomentje 2mpower Arianna Blokland- van Ham
Arianna's Theemomentje Deelcafé De Buurman 2mpower

Een theemomentje, koffie mag ook. Maar pak op een dag enkele “theemomenten” voor jezelf. Zodat je even met volle aandacht een warm glas thee kan opdrinken, een klein puzzeltje maakt, in je favo magazine bladert, een stukje sjaal breit, even door je tuin loopt etc. Enkele keren een momentje van 5 a 10 minuten voor jezelf, laad je weer op. Herken je deze smoezen: “Ja maar, ik moet de was nog ophangen. Ja maar, we moeten zo weer weg.  Ja maar, de kinderen vragen steeds weer om iets wat ze nodig hebben”. Juist en dat zal altijd zo zijn! Gún jezelf het moment dat je tegen je kinderen, het huishouden, de boodschappen zegt: “NU EVEN NIET, ik  drink eerst mijn thee op.” Daarmee leer je je kinderen niet alleen even geduld te hebben, maar dat jij óók belangrijk bent.

Ik drink graag thee. Een grote mok lekkere thee met een klein puur chocolaatje is echt een verwen momentje voor mij. Met twee jonge jongens in huis heb ik een periode gehad dat steeds wanneer ik tijd nam voor mijn thee, mijn thee inmiddels weer koud was geworden. Ik had het zo druk met de kinderen en alles erom heen. Ik cijferde mijzelf weg. Toen ik merkte dat ik mijn kinderen dat bijna kwalijk begon nemen,  dacht ik:  “dat kan niet, hier moet ik iets aan doen”. Ik wilde weer wat meer balans vinden er voor mijn kinderen te zijn en er voor mezelf te zijn. En daar kwamen mijn theemomentjes.  In het begin was dat natuurlijk een strijd. Want mama stond altijd direct op wanneer ze iets wilde, en nu ineens niet altijd meer.

Zo herinner ik mij één van de eerste keren dat ik met m’n thee- en chocolademomentje de kamer in gelopen kwam. Ik zat nog niet of mijn oudste zoon vroeg direct om limonade. Herken je dat ook wanneer aan je kinderen vraagt of ze wat willen dat meestal nee is en wanneer je net zit je ze hoort zeggen : “mama, mag ik…”. Nog in het oude ritme stond ik zuchtend op liep al mopperend over hoe ik net zat en waarom hij dat niet eerder had kunnen zeggen, naar de keuken voor zijn limonade. Plofte daarna nogmaals op de bank met m’n thee en hij schoof er gezellig bij met z’n limonade. Zijn limonade was sneller op dan ik me kon voorstellen en ik hoorde hem zeggen: “Mama, kijk hier…”. Verbaast keek ik om. Hij schoof nog even demonstratief hij z’n beker naar mij toe. Het duurde hem te lang dus er kwam nog een:  “Mammaaah!” achter aan. Maar tot zijn verbazing zei zijn “mammaaah”: “Zet die beker ff lekker zelf op tafel, grapjas, mama drinkt thee”. En met een zucht schoof hij van de bank af, zette hij zijn beker op tafel en zei hij met een heel gebaar:  ”Ik zit net!” Ik kan er nog steeds om lachen als ik er aan denk.

Inmiddels zijn m’n thee momentjes helemaal ingeburgerd zowel bij de kinderen als bij mij. Toch zijn de meest rustgevende theemomentjes de zeldzame momenten even zonder mijn kinderen. Zo heerlijk in de zon bij Deelcafé De Buurman na een gezellig druk ochtendje MAMAcafé bijvoorbeeld.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*